Nunca antressa adonde, mas l modo cumo se chegou: bonda ua pinga de sangre pul camino, un zupiar quien bai al lhado, un aporbeitar l aire que outros fázen na passaige, i yá nada será guapo cumo parecie. Por esso, nunca t'assomes a la punta, mas al camino; nunca beias las lhágrimas de ls foguetes, mas l sítio adonde crécen las canhas. Tamien ls hai que nun percísan de andar camino, que l brício le pónen lhougo a la punta: la fuorça que neilhes nace, bota raiç ne l çprézio por caminos i canseiras.
Domingo, 18 de Maio de 2008
Assomadeiro 30
Nunca antressa adonde, mas l modo cumo se chegou: bonda ua pinga de sangre pul camino, un zupiar quien bai al lhado, un aporbeitar l aire que outros fázen na passaige, i yá nada será guapo cumo parecie. Por esso, nunca t'assomes a la punta, mas al camino; nunca beias las lhágrimas de ls foguetes, mas l sítio adonde crécen las canhas. Tamien ls hai que nun percísan de andar camino, que l brício le pónen lhougo a la punta: la fuorça que neilhes nace, bota raiç ne l çprézio por caminos i canseiras.
Paisaige 31
Bai para un anho que stá el solo, l puial, i crécen lhibres, agora, ls bacielhos de las paredes. De las airaçadas quédan morgaços que rebufórun pa la squina, que se fui de beç la mano de l bardeiro. Yá naide reinhe culas andorinas, i ls andorinicos puoden botar sien miedo sous cagados. Naide podou la parreira, mas yá le creciu fuolha i agora un nun se dá de cuonta que nun fui podada. You bien sei que tenemos de mos morrer, mas qualquiera un bei que l puial quedaba melhor cul miu bezino alhá sentado, a remonicar culas moscas i cun todo l que apersentara seinha de bida. Até l perro que s'amonaba ambaixo la lhastra lhebou camárcio. Stá mais frie la piedra, i até quando le bate l sol ten outro rechinar. Tamien you bou quedando mais friu, que yá me faç mal agarrar sol. Inda hai dous anhos éran trés ne l mesmo puial: nunca fúrun giente de çueca i talbeç por esso nun se me lhembre de habéren sido quatro. Bien se stende la tarde quando entra pula nuite, de modo que un entra por eilha sien se dar de cuonta. Bendo bien, quien sabe quando un s'ampeça a morrer?
L Guardador de Ganados - XXIX
Nin siempre sou armano ne l que digo i scribo.
Demudo, mas nun demudo muito.
La quelor de las froles nun ye la mesma al sol
Do que quando ua nubre passa
Ou quando entra la nuite
I las froles son quelor de la selombra.
Mas quien mira bien bei que son las mesmas froles.
Por esso quando aspareço nun cuncordar cumigo,
Mirai bien para mi:
Se staba buolto pa la dreita,
Bolbi-me agora pa la squierda,
Mas sou siempre you, assente subre ls mesmos pies –
L mesmo siempre, grácias al cielo i a la tierra
I als mius uolhos i oubidos atentos
I a la mie clara semprecidade d’alma...
Fernando Pessoa [Alberto Caeiro, O Guardador de Rebanhos]
Traduçon de Fracisco Niebro
[an pertués:
Nem sempre sou igual no que digo e escrevo.
Mudo, mas não mudo muito.
A cor das flores não é a mesma ao sol
De que quando uma nuvem passa
Ou quando entra a noite
E as flores são cor da sombra.
Mas quem olha bem vê que são as mesmas flores.
Por isso quando pareço não concordar comigo,
Reparem bem para mim:
Se estava virado para a direita,
Voltei-me agora para a esquerda,
Mas sou sempre eu, assente sobre os mesmos pés –
O mesmo sempre, graças ao céu e à terra
E aos meus olhos e ouvidos atentos
E à minha clara simplicidade de alma...]
Sexta-feira, 16 de Maio de 2008
Quinta-feira, 15 de Maio de 2008
L Guardador de Ganados - XL
Passa ua paxarina por lantre de mi
I pula purmeira beç ne l Ouniberso you arreparo
Que las paxarinas nun ténen quelor nin mobimiento,
Tal i qual cumo las froles nun ténen prefume nin quelor.
La quelor ye que ten quelor nas alas de la paxarina,
Ne l mobiminiento de la paxarina l mobimiento ye que se mexe,
L prefume ye que ten prefume ne l prefume de la frol,
La paxarina ye solo paxarina
I la frol ye solo frol.
Fernando Pessoa [Alberto Caeiro, O Guardador de Rebanhos]
Traduçon de Fracisco Niebro
[an pertués:
Passa uma borboleta por diante de mim
E pela primeira vez no Universo eu reparo
Que as borboletas não têm cor nem movimento,
Assim como as flores não têm perfume nem cor.
A cor é que tem cor nas asas da borboleta,
No movimento da borboleta o movimento é que se move,
O perfume é que tem perfume no perfume da flor,
A borboleta é apenas borboleta
E a flor é apenas flor.]
Quarta-feira, 14 de Maio de 2008
L ponto
Terça-feira, 13 de Maio de 2008
L Guardador de Ganados X
Oulá, guardador de ganados,
Ende la borda de la strada,
Quei te diç l aire que passa?»
«Que ye aire, i que passa,
I que já passou antes,
I que passará apuis,
I a ti l que te diç?
«Muita cousa mais do que esso.
Fala-me de muita outra cousa,
De lhembráncias i de sauidades
I de cousas que nunca fúrun.»
«Nunca oubiste passar l aire.
L aire solo fala de l aire.
L que le oubiste fui mintira,
I la mintira stá an ti.»
Fernando Pessoa [Alberto Caeiro]
Traduçon de Fracisco Niebro
[an pertués:
Olá, guardador de rebanhos,
Aí à beira da estrada,
Que te diz o vento que passa?»
«Que é vento, e que passa,
E que já passou antes,
E que passará depois,
E a ti o que te diz?»
«Muita cousa mais do que isso.
Fala-me de muitas outras cousas,
De memórias e de saudades
E de cousas que nunca foram.»
«Nunca ouviste passar o vento.
O vento só fala do vento.
O que lhe ouviste foi mentira,
E a mentira está em ti.»]